| تبليغات | X |
|
نقد و بررسی سینمای ایران و جهان CINEMA & LITERATURE
|
دوران شكل گيري سورئاليسم تقريبا با اولين موفقيتهاي سينماي صامت همزمان است. گسترش سينما در قرن 20 م . بسياري از سورئاليست ها ، رسانه اي آرماني يافتند كه مي توانستند با آن دنياهاي ديگر راكاوش كنند.
اعتقاد سورئاليستها:
سينما را شيوة بيان شورانگيزي مي شمردند؛ وسيله انصراف خاطر يا "شگفتي آفرين" با نيروي تاثير گذاري كه مي توانند فرد را براي لحظاتي از زندگي شخصي خود جدا كنند.
از اين رو سورئاليستها به صورت غير عادي به سينما مي رفتند:
آنها وارد يك سالن سينما مي شدند و بدون توجه به دنباله و پايان فيلم بيرون مي آمدند و به سراغ سالن ديگر مي رفتند ، از فيلمي به فيلم ديگر بي انكه كوچكترين توجهي به سناريو فيلم داشته باشند و تنها به تصويرهايي توجه داشتند كه جدا از زمينة رواييشان بهانه اي مي شد ، بهانه اي مي شد براي رويا و ساختارهاي خيالي!
نوعي مونتاژ ذهن و ساخت روايتي جديد از آنها در ذهن.
آنها در ساخت فيلم نيز از مونتاژ براي فضاي سورئال استفاده مي كردند.
(فرد تصاوير را مي بيند و ارتباطهاي مشخص با ذهن برقرار مي سازد)
مونتاژ فيلم امكان مي دهد كه زمان و مكان را به كلي زير رو كنند و واقعيت و خيال را در نمايشی محسوس در آميزند.من ري ، هانس ريشتر و فرانسيس پيكابيا جزو هنرمنداني بودند كه بارويكرد سورئاليسي به تجربه گرايي در فيلم پرداختند. بين نقاشان و فيلم سازان رابطه اي تعاملي وجود داشت و رنه كلر و لوئيس بونوئل هر دو كارشان را با همكاري سورئاليستهاي مشخص آغاز كردند
سگ آندلسي/لوئیس بونوئل، سالوادور دالی/ 5/15 دقیقه/ سیاه و سفید/ صامت / محصول فرانسه/ 1928
پيكابيا فيلمنامه "آنتراكت" رنه كلر رانوشت و دالي (سالوادوردالي) نيز همكار بونوئل در فيلم" سگ آندلسي" بود.
بونوئل بعدها درباره آشنايي اش با دالي گفت : "ما از همان آغاز منطق را نفي كرديم و تنها به كوفتن درهاي ضمير ناخودآگاه پرداختيم".
نمونة كامل يك فيلم بلند سورئاليستي فيلم" سگ آندلسي" بونوئل و دالي است.
[مثلا در يكي از سكانس ها:[ابري از برابر ماه مي گذرد و در پلان بعد تيغي چشمي را در مي آورد...] يا در سكانسي ديگر از اين فيلم: ]مرد جوان دهان خود را از چهره اش جدا مي كند (!)
زن از اين عمل ناراحت مي شود و موهاي زير بغل خود را مي نگرد؛ مويي وجود ندارد، سپس مبهوت مي شود چون موها مانند ريش بر چهره مرد است . او با مرد خداحافظي مي كند[
يا در فيلم" راه شيري "(اثر ديگر بونوئل) : ] مردم كور به دنبال مرد كوري مي روند كه آنها را به سمت پرتگاه مي برد.
بطور كلي مي توان گفت : سورئاليست ها در فن سينما توگرافي ، مجموعه اي از وسائل را پيدا مي كنند كه مخصوصا مي تواند بازگوي روياها و اشتياق و فعاليتهاي ضمير ناخودآگاه باشد. يك فيلم سورئاليسم از طريق ذهن بر عواطف تاثير مي گذارد و فرد را از ضمير آگاه به ضمير ناخودآگاه مي برد.
"اگر جنبش سورئاليسم به خودي خود عمر كوتاهي داشتف تاثيرش هنوز كاهش نيافته است .
اين جنبش به خودي خود يك چيز است. و حساسيتي كه آنرا ايجاد كرد و هنوز ادامه دارد كاملا چيز ديگري است".
"وقتي كودك بودم، مانند يک كودك سخن گفتم . مانند يك كودك فهميدم.
مانند يك كودك فكر كردم.
اما وقتي مرد شدم، چيزهاي كودكانه را كنار گذاشتم. "
